Rynki giełdowe świata.

W opisach spółek oraz w zestawieniach portfela pojawiają się nazwy regionów, na przykład Azja lub rynki wschodzące. Pod jedną taką nazwą znajdują się jednak giełdy o różnej strukturze. Na części z nich notowanych jest kilkaset spółek z wielu branż, a na innych kilkanaście, w większości z sektora finansowego oraz z branż związanych z wydobyciem surowców. Różni się także to, jak często spółki podają dane o swoich wynikach, z czego finansują rozbudowę działalności oraz na jakim rynku sprzedają swoje produkty. Z nazwy regionu nie wynika więc, od czego zależą przychody danej spółki ani jakie przepisy określają zasady jej działania.

Weźmy Elegancką Inwestorkę, która porównuje 2 spółki z branży spożywczej notowane w różnych regionach świata i korzysta przy tym z ich raportów rocznych. Pierwsza spółka sprzedaje produkty w 14 krajach, podaje dane o wynikach 4 razy w roku, rozbudowę zakładów finansuje poprzez emisję nowych akcji, a sprawozdanie przygotowuje zgodnie ze standardami międzynarodowymi. Druga sprzedaje wyłącznie na rynku krajowym, dane o wynikach podaje 2 razy w roku, rozbudowę finansuje kredytem bankowym, którego oprocentowanie zmienia się wraz ze stopami procentowymi w tym kraju, a sprawozdanie przygotowuje według zasad krajowych, więc części wartości nie da się porównać bezpośrednio z danymi pierwszej spółki. Elegancka Inwestorka zapisuje obok każdej z tych spółek 2 informacje: co decyduje o kosztach finansowania jej działalności oraz kiedy pojawią się kolejne dane dotyczące wyników. W zestawieniu na jej rachunku maklerskim obie spółki są opisane tą samą nazwą branży.

Podział świata na rynki rozwinięte oraz rynki wschodzące pochodzi od firm przygotowujących indeksy, na przykład MSCI, i opiera się na wymogach dotyczących dostępności rynku dla inwestorów zagranicznych oraz zasadach obrotu, a nie na ocenie spółek notowanych na tych rynkach. W części krajów przedsiębiorstwa finansują rozwój głównie kredytem bankowym, a na giełdzie większość obrotu dotyczy obligacji, dlatego notowanych spółek jest mniej i pochodzą one z kilku branż związanych ze strukturą gospodarki danego kraju, na przykład z wydobycia surowców albo z rolnictwa. Zdarza się również, że największe przedsiębiorstwa danego kraju nie są notowane na jego giełdzie albo mają notowania za granicą, więc lokalny indeks obejmuje inną część gospodarki niż ta, o której mówią dane o produkcji oraz eksporcie. Do tego dochodzą zasady podatkowe i prawne, które na części rynków zmieniają się częściej niż w gospodarkach rozwiniętych, oraz przepływy kapitału zagranicznego, zależne od poziomu stóp procentowych w tych gospodarkach.

Artykuł zaczyna się od wyjaśnienia, dlaczego inwestowanie w akcje szybko prowadzi poza rynek lokalny oraz co poza walutą i godzinami notowań różni giełdy od siebie. Dalej rynki są omówione kolejno według regionów, czyli: Afryki, Ameryki Północnej, Ameryki Południowej, Ameryki Środkowej, Australii i Oceanii, Azji, Bliskiego Wschodu oraz Europy. W każdym regionie opisane są dojrzałość giełd, struktura gospodarki i branże obecne w notowaniach, relacja między giełdą a finansowaniem bankowym oraz najważniejsze giełdy i indeksy, w tym Johannesburg Stock Exchange, New York Stock Exchange, NASDAQ, Toronto Stock Exchange, B3 w São Paulo, Australian Securities Exchange, Tokyo Stock Exchange, Hong Kong Stock Exchange, Saudi Stock Exchange Tadawul, Euronext oraz London Stock Exchange Group. Osobne części dotyczą modeli działalności notowanych spółek, podejścia do rozwoju oraz relacji z akcjonariuszami mniejszościowymi, a także przykładów spółek podanych wyłącznie dla zobrazowania profilu rynku, takich jak MTN Group, Coca-Cola, Vale, Copa Holdings, BHP oraz Nestlé. Część o każdym regionie zawiera opis czynników wpływających na zmienność, w tym cen surowców, polityki monetarnej, kursów walut oraz zmian w przepisach, a następnie omówienie roli danego regionu w portfelu długoterminowym. Źródła artykułu obejmują publikacje World Federation of Exchanges, OECD, Banku Światowego, Międzynarodowego Funduszu Walutowego, MSCI, S&P Dow Jones Indices, CFA Institute, Investopedia oraz Banku Rozrachunków Międzynarodowych.