Dobór konta brokerskiego do strategii inwestycyjnej.

Dwa rachunki maklerskie mogą dawać dostęp do tych samych spółek, a po roku zostawiać w portfelu inną kwotę. Różnice nie leżą w liście dostępnych akcji, tylko w minimalnej prowizji pobieranej od mniejszych zleceń, w sposobie przeliczania walut, w tym, czy dywidendę można zatrzymać w walucie wypłaty, oraz w zawartości rocznych zestawień. Pojawiają się wtedy pytania o to, które z tych parametrów mają znaczenie przy określonym sposobie inwestowania, jak często i za jakie kwoty składane są zlecenia, na których giełdach notowane są instrumenty z portfela oraz jakie dane znajdują się w raportach potrzebnych do rozliczenia rocznego. Porównanie samych stawek procentowych z tabeli opłat nie odpowiada na żadne z tych pytań.

Weźmy Elegancką Inwestorkę, która ma w portfelu spółki notowane w Stanach Zjednoczonych i otrzymuje z nich co kwartał około 120 dolarów dywidendy. Jej rachunek nie pozwala przechowywać dolarów, więc dom maklerski przelicza każdą wypłatę na złote po własnym kursie, o 1,2% mniej korzystnym niż kurs rynkowy. Przy 4 wypłatach w roku różnica wynosi około 5,80 dolara. Gdy Elegancka Inwestorka chce zainwestować te pieniądze w akcje notowane w dolarach, wymiana następuje po raz drugi, tym razem w przeciwnym kierunku. W rocznym zestawieniu widzi kwoty w złotych, bez kursu użytego do przeliczenia, więc sprawdzenie tej różnicy wymaga porównania z kursem z dnia wypłaty.

Prowizja podawana w tabeli opłat to zwykle procent wartości zlecenia z kwotą minimalną, na przykład 0,39% nie mniej niż 5 zł. Przy zleceniu na 800 zł pobrana zostaje kwota minimalna, czyli 5 zł, co odpowiada 0,63% wartości zlecenia, a przy zleceniu na 2 400 zł prowizja wynosi 9,36 zł, czyli 0,39%. Osobnym kosztem jest wymiana walut, ponieważ dom maklerski stosuje własny kurs, a różnica między nim a kursem rynkowym nie pojawia się w zestawieniu jako opłata. Rachunek prowadzony w kilku walutach pozwala tej wymiany uniknąć. Przy dywidendzie ze spółki zagranicznej dochodzi podatek u źródła, czyli podatek pobierany w kraju spółki wypłacającej dywidendę, zanim pieniądze trafią na rachunek. W zestawieniu powinny być widoczne kwota przed potrąceniem, wysokość potrącenia oraz kwota wypłacona.

Artykuł zaczyna się od opisania własnych założeń w sposób operacyjny, czyli od tego, jak często składane są zlecenia, jakie instrumenty trafiają do portfela i ile pozycji jest w nim utrzymywanych. Następnie omawia 4 sposoby inwestowania i parametry rachunku istotne przy każdym z nich, od portfela dywidendowego z obsługą wypłat w walutach obcych, przez budowanie portfela z funduszy notowanych na giełdach zagranicznych, po regularne inwestowanie i portfel prowadzony na podstawie własnych analiz. W tekście znajdują się także 4 składniki kosztów przy regularnym inwestowaniu w akcje oraz wyjaśnienie, kiedy frakcje akcji zmieniają rachubę przy stałej miesięcznej kwocie. Materiał opisuje również zakres danych w historii transakcji oraz w eksporcie do pliku, zawartość rocznych zestawień potrzebnych do rozliczenia, formularze związane z umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz jurysdykcję i ochronę środków klientów. Na końcu znajduje się test dopasowania rachunku w 5 obszarach wraz z progiem, po przekroczeniu którego rachunek utrudnia zarządzanie portfelem. Źródła artykułu obejmują publikacje Komisji Nadzoru Finansowego, Narodowego Banku Polskiego, Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, Międzynarodowej Organizacji Komisji Papierów Wartościowych, CFA Institute, OECD oraz Investopedia.